• Anasayfa
  • Ömer Nasuhi Bilmen
  • Zümer suresi
  • Zümer 8

    • Ömer Nasuhi Bilmen: Zümer Suresi 8. Ayet Meali

  • وَاِذَا
  • مَسَّ
  • الْاِنْسَانَ
  • ضُرٌّ
  • دَعَا
  • رَبَّهُ
  • مُن۪يبًا
  • اِلَيْهِ
  • ثُمَّ
  • اِذَا
  • خَوَّلَهُ
  • نِعْمَةً
  • مِنْهُ
  • نَسِيَ
  • مَا
  • كَانَ
  • يَدْعُٓوا
  • اِلَيْهِ
  • مِنْ
  • قَبْلُ
  • وَجَعَلَ
  • لِلّٰهِ
  • اَنْدَادًا
  • لِيُضِلَّ
  • عَنْ
  • سَب۪يلِه۪ۜ
  • قُلْ
  • تَمَتَّعْ
  • بِكُفْرِكَ
  • قَل۪يلًاۗ
  • اِنَّكَ
  • مِنْ
  • اَصْحَابِ
  • النَّارِ
  • Ömer Nasuhi Bilmen: Ve insana bir zarar dokunduğu zaman Rabbisine rücû ederek duada bulunur. Sonra ona kendi tarafından bir nîmet lütfedince O´na evvelce yapmış olduğu duayı unutur ve Allah için şerikler koşmaya başlar (nâsı) O´nun yolundan saptırmak için. De ki: «Küfrün ile biraz fâidelen, şüphe yok ki sen ateşin yârânındansın.»