• Anasayfa
  • Ali Fikri Yavuz
  • Zümer suresi
  • Zümer 8

    • Ali Fikri Yavuz: Zümer Suresi 8. Ayet Meali

  • وَاِذَا
  • مَسَّ
  • الْاِنْسَانَ
  • ضُرٌّ
  • دَعَا
  • رَبَّهُ
  • مُن۪يبًا
  • اِلَيْهِ
  • ثُمَّ
  • اِذَا
  • خَوَّلَهُ
  • نِعْمَةً
  • مِنْهُ
  • نَسِيَ
  • مَا
  • كَانَ
  • يَدْعُٓوا
  • اِلَيْهِ
  • مِنْ
  • قَبْلُ
  • وَجَعَلَ
  • لِلّٰهِ
  • اَنْدَادًا
  • لِيُضِلَّ
  • عَنْ
  • سَب۪يلِه۪ۜ
  • قُلْ
  • تَمَتَّعْ
  • بِكُفْرِكَ
  • قَل۪يلًاۗ
  • اِنَّكَ
  • مِنْ
  • اَصْحَابِ
  • النَّارِ
  • Ali Fikri Yavuz: İnsana bir keder dokunduğu vakit, Rabbine bütün gönlünü vererek O’na dua eder. Sonra (Allah), katından ona bir nimet verdiği zaman, önceden Allah’a dua ettiği hali unutur da, Allah yolundan saptırmak için Allah’a ortaklar (eşler) koşmağa başlar. (Ey Rasûlüm) de ki: “- Küfrünle biraz zevklenedur, muhakkak sen ateşliklerdensin.”