İbni Kesir: Fussilet  Suresi 44. Ayet Meali

❬ Önceki

|

Sonraki ❭

وَلَوْ

جَعَلْنَاهُ

قُرْاٰنًا

اَعْجَمِيًّا

لَقَالُوا

لَوْلَا

فُصِّلَتْ

اٰيَاتُهُۜ

ءَاَۭۘعْجَمِيٌّ

وَعَرَبِيٌّۜ

قُلْ

هُوَ

لِلَّذ۪ينَ

اٰمَنُوا

هُدًى

وَشِفَٓاءٌۜ

وَالَّذ۪ينَ

لَا

يُؤْمِنُونَ

ف۪ٓي

اٰذَانِهِمْ

وَقْرٌ

وَهُوَ

عَلَيْهِمْ

عَمًىۜ

اُو۬لٰٓئِكَ

يُنَادَوْنَ

مِنْ

مَكَانٍ

بَع۪يدٍ۟

İbni Kesir: Biz; onu yabancı bir dil ile ortaya koysaydık diyeceklerdi ki: Ayetleri tafsilatlı olarak açıklamalı değil miydi? Hem yabancı, hem da Arab´a mı hitab etmektedir? De ki: İman edenler için hidayet ve şifadır. İman etmemiş olanların kulaklarında ise bir ağırlık vardır ve bu, onlara kapalıdır. Sanki onlara uzak bir mesafeden sesleniyorlar da anlamıyorlar.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54