• Anasayfa
  • İbni Kesir
  • Ankebût  suresi
  • Ankebût  10

    • İbni Kesir: Ankebût  Suresi 10. Ayet Meali

  • وَمِنَ
  • النَّاسِ
  • مَنْ
  • يَقُولُ
  • اٰمَنَّا
  • بِاللّٰهِ
  • فَاِذَٓا
  • اُو۫ذِيَ
  • فِي
  • اللّٰهِ
  • جَعَلَ
  • فِتْنَةَ
  • النَّاسِ
  • كَعَذَابِ
  • اللّٰهِۜ
  • وَلَئِنْ
  • جَٓاءَ
  • نَصْرٌ
  • مِنْ
  • رَبِّكَ
  • لَيَقُولُنَّ
  • اِنَّا
  • كُنَّا
  • مَعَكُمْۜ
  • اَوَلَيْسَ
  • اللّٰهُ
  • بِاَعْلَمَ
  • بِمَا
  • ف۪ي
  • صُدُورِ
  • الْعَالَم۪ينَ
  • İbni Kesir: İnsanlardan öyleleri de vardır ki; Allah´a inandık, der de; Allah uğrunda bir eziyete uğratılınca; insanların o eziyetini, Allah´ın azabı gibi tutar. Rabbından bir yardım gelecek olursa; andolsun ki: Doğrusu biz, sizinle beraberdik, derler. Allah, herkesin kalbinde olanları en iyi bilen değil midir?