• Anasayfa
  • Elmalılı Hamdi Yazır
  • Kehf  suresi
  • Kehf  82

    • Elmalılı Hamdi Yazır: Kehf  Suresi 82. Ayet Meali

  • وَاَمَّا
  • الْجِدَارُ
  • فَكَانَ
  • لِغُلَامَيْنِ
  • يَت۪يمَيْنِ
  • فِي
  • الْمَد۪ينَةِ
  • وَكَانَ
  • تَحْتَهُ
  • كَنْزٌ
  • لَهُمَا
  • وَكَانَ
  • اَبُوهُمَا
  • صَالِحًاۚ
  • فَاَرَادَ
  • رَبُّكَ
  • اَنْ
  • يَبْلُغَٓا
  • اَشُدَّهُمَا
  • وَيَسْتَخْرِجَا
  • كَنْزَهُمَاۗ
  • رَحْمَةً
  • مِنْ
  • رَبِّكَۚ
  • وَمَا
  • فَعَلْتُهُ
  • عَنْ
  • اَمْر۪يۜ
  • ذٰلِكَ
  • تَأْو۪يلُ
  • مَا
  • لَمْ
  • تَسْطِعْ
  • عَلَيْهِ
  • صَبْرًاۜ۟
  • Elmalılı Hamdi Yazır: «Duvar ise, o şehirde iki yetim oğlana ait idi. Duvarın altında onların bir hazinesi vardı. Babaları da iyi bir kimse idi. Onun için Rabbin istedi ki o iki çocuk erginlik çağlarına ersinler ve Rabbinden bir rahmet olarak hazinelerini çıkarsınlar. Ve ben bunların hiçbirini kendiliğimden yapmadım. İşte senin sabredemediğin şeylerin içyüzleri budur.»